Barros legt in ons gesprek uit dat kennis volgens hem gezamenlijk ontwikkeld moet worden met mensen uit de praktijk, in plaats van opgelegd door onderzoekers. Hij bespreekt prefiguratieve praktijken, waarbij lokale gemeenschappen experimenteren met alternatieve manieren van organiseren. Deze praktijken krijgen vaak te maken met politieke en sociale weerstand, vooral in het mondiale zuiden. Daarom hebben zij juridische en institutionele ondersteuning nodig om te kunnen voortbestaan.
Daarnaast benadrukt Barros het belang van belichaming (embodiment): aandacht hebben voor lichamelijke gevoelens en ongemak binnen organisaties, omdat deze onderliggende problemen zichtbaar kunnen maken en de besluitvorming kunnen verbeteren.
Tot slot legt hij uit dat sociale media kunnen helpen om mensen te mobiliseren, maar minder geschikt zijn voor democratisch debat, omdat ze individuele expressie eerder stimuleren dan constructieve discussie.
Over de serie 'Tussen kennis en ervaring'
De serie onderzoekt hoe academische expertise en praktijkervaring samenkomen. Het laat zien hoe belangrijk kennis uit de praktijk is en hoe onderzoekers daar met een wetenschappelijke blik aan kunnen bijdragen.